hiçbir şey fayda etmiyor. bir türlü mutlu olamıyorum. doktorum sürekli bu hissiyatımı es geçiyor ve bardağa dolu taraftan bakıyor. oysa ki her şey çok acımasız… hala hipomanideyim ve bu beni çok zorlamaya başladı.
aylardır peşinden koştuğum adamın ilgisini kazanacağım diye on takla atmışımdır. fakat biz hala bıraktığımız yerde sayıyoruz. beni sevip sevmeme konusuna girmeyeceğim çünkü sevmiyor. elimde de alternatif bir ilişki yok. eski blogta da bahsettiğim gibi biz çok farklıyız. ben ona çok iyilik yaptığım için benimle flört ediyor. “ayıp olmasın” diye yani…
biraz da ilaçlar.
ufak ilaç değişimleri büyük sıkıntılara sebebiyet verdi. Bu haftaki kontrolümde Trevicta 525mg (3 ayda bir) yerine ülkemizde yeni piyasaya sunulan Byannli 1000mg depo iğne (bu da 6 ayda bir uygulanıyor) formunu deneyeceğim. tabi ki eczacılar bakalım bu ilacın reçetesini+raporunu düzgün yapabilecekler mi göreceğiz. etken maddesi paliperidon olan bu iğneden doktor gayet iyi faydalandığımı söylüyor. aslına bakarsak ben de gayet faydasını görüyorum. Zaten şizoaffektif bozukluk kırıntıları bünyemde barındığım için bu normaldir.
aslına bakarsak hiç tadım yok.
büyük hatalar yapmaktan korkuyorum…
bipolarborder 
Yorum bırakın